Mistrz kraju się obija?
Nie samymi europejskimi pucharami człowiek żyje – powiedział kilka dni temu na jednej z konferencji prasowej szkoleniowiec mistrzów Polski z Poznania Jacek Zieliński i zaznaczył, że jego gracze równie mocno i rzetelnie jak do meczów w Lidze Europejskiej szykują się także do meczów polskiej ekstraklasy. Widząc, jakie ostatnio Kolejorz osiąga na ligowym podwórku wyniki, te słowa brzmią mniej więcej tak prawdziwie, jak Jola Rutowicz cytująca Goethego.
Skoro Liga Europejska, czyli tak naprawdę druga liga Starego Kontynentu tak bardzo fizycznie daje się we znaki mistrzom naszego kraju, aż strach myśleć co by było, gdyby Kolejorz awansował do Ligi Mistrzów. Level w niej przecież znacznie wyższy, a i presja większa. To, jak beznadziejnie prezentuje się w obecnych rozgrywkach polskiej ligi Lech jest przynajmniej zastanawiające. Przecież transfery w składzie przy Bułgarskiej były solidne, o czym świadczą np. miłe dla oka starcia Lechitów w pucharach. Czemu gra więc tak żenująco przeciwko drużynom, które powinien pożerać jednym kęsem? Tegoroczną formę graczy Zielińskiego można spokojnie przyrównać do tego, jak w PLK (ekstraklasie koszykarzy) grają mistrzowie kraju z Gdyni, którzy przegrali chociażby w pierwszej kolejce w Zielonej Górze z miejscowym Zastalem, który jest jakby nie patrzeć beniaminkiem i dysponuje jakieś 50 razy mniejszym pieniądzem od Prokomu.
Całe szczęście chociaż, że w Lechu na europejskich salonach coraz odważniej prezentują się krajowi piłkarze. Marcin Kikut, Grzegorz Wojtkowiak, Sławomir Peszko czy Jakub Wilk pojawiają się na boisku systematycznie, nierzadko stanowią nawet o sile napędowej Lecha. Jeżeli Kolejorz w dalszym ciągu będzie odnosił tak zaskakujące wyniki jak remis w Turynie z Juventusem, być może do Euro 2012 następny po Robercie Lewandowskim młody, polski zawodnik Lecha wyjedzie zagranicę, gdzie z pewnością stałby się bardziej wszechstronnym zawodnikiem, co z kolei na dobre wyszłoby polskiej kadrze.